Drugie podejście do notki. Chyba nie jestem zwierzem blogowym, mam materiał zdjęciowy na kilka postów, to po pierwsze primo. Po drugie primo, siedzę w domu na zwolnieniu lekarskim, a że za bardzo nie mogę się poruszać (w tym siedzieć nie mogę! makabra....), to i leże albo przed laptopem, albo z książką/gazetą, albo przed tiwu oglądając film... no to mam czas, prawda? czas na wysyłanie maili, zamieszczanie postów, szperanie po necie w poszukiwaniu inspiracji... i jakoś to się wszystko kupy nie trzyma :/ o, proszę, poszłam na łatwiznę i za jednym zamachem prezentuję cztery moje wyroby:
A, kupiłam sobie maszynę do szycia:):) jest cudna i mam nadzieję, że jak będę nią szyć, to nie będę ciskać przekleństwami, jak przy maszynie mojej mamy, która doprowadzała mnie do szewskiej pasji (dosłownie).
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kolczyki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kolczyki. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 26 sierpnia 2010
czwartek, 4 marca 2010
Szybko szybko!
Taki post na szybko, co by pokazać nowe dwie pary kolczykasów:) i taka mała dygresja - ustanawiam sobie zakaz zaglądania do służbowej skrzynki mailowej wieczorami w domu - dzisiaj zajrzałam, bo czekałam na maila spoza pracowych spraw - i bam! - przeczytałam służbową korespondencję i momentalnie ciśnienie mi się podniosło po przeczytaniu jednego maila! Więc zakaz zakaz zakaz. Nie zaglądać, nawet o tym nie myśleć. Praca jest w pracy - poza nią jest czas na inne sprawy i jak nie ma potrzeby, to się o pracy nie myśli.
Dobra, teraz kolczyki. Para numero uno:
Dobra, teraz kolczyki. Para numero uno:
Kolczyki zrobione z masy perłowej, trochę przypominają rybie łuski, przynajmniej mi się tak kojarzą:)
I para numero dos:
Chryzokola i szmaragdowy marmur. No i to by było na tyle, zmykam spać.
niedziela, 28 lutego 2010
Dog days are over;))
Tytuł posta zaczerpnięty z piosenki zespołu Florence & The Machine, a skojarzenie oczywiste - topią się powoli góry szarego i brudnego śniegu, cieplejsze powietrze owiewa twarze i jest jakieś podekscytowanie dookoła - cały świat czeka na WIOSNĘ!
Ja też czekam, czekam aż dni staną się dłuższe, skończy się ta ciemnica za oknem popołudniowa - już zauważyłam, że o 6.30 rano nie jest ciemno, a już szaro! Dzień jest dłuższy, cudownie:)
Nie zaglądałam tu troszkę - jak zwykle dał znać o sobie mój słomiany zapał i brak zorganizowania w czasie:( mam dużo pomysłów, naprawdę, ale to wszystko zostaje w głowie mej, a koraliki i materiały czekają cierpliwie aż zdecyduję się wziąć je w swoje ręce. Nie wiem jak to robią inne dziewczyny, ja po przyjściu z pracy niekiedy padam na nos i o niczym nie marzę, jak o spaniu... jestem śpiochem strasznym, o czym wiedzą moi znajomi, że godzina 8.00 rano w sobotę to dla mnie jeszcze noc;) Chociaż ostatnio zrywam się wcześniej, żeby weekend był dłuższy i bardziej produktywny. Na razie jakoś produktywność mi słabo wychodzi, przez co jestem zła na siebie, że tylko pieniądze wydaję, a nic dalej nie robię. Dwa tygodnie kupiłam taki oto zestaw:
I leży i czeka na lepsze czasy:) Zamierzam popróbować swoich sił wykorzystując kurs Oli Smith. Marzą mi się niebieskawe zafilcowane kuleczki jako kolczyki:)
Moim przyjaciołom 6 lutego urodziła się śliczna córeczka, Pola. W związku z tym postanowiłam zrobić im prezent własnoręcznie wykonany - literki do powieszenia nad czy przy łóżeczku malutkiej. Biedziłam się nad nimi strasznie, bo okazało się, że literki z brzuszkiem lub jakimkolwiek "środkiem" (jak A lub P) nie jest tak łatwo wywinąć na lewą stronę - po prostu nie da się ich wywinąć! Albo ja o czymś nie wiem... W każdym razie, męczyłam się nad nimi, pomagał mi A. (wypychał i naszywał guziki), i jakoś wspólnymi siłami udało nam się osiągnąć całkiem zadowalający efekt. Oto prezentacja:

A tak się prezentuje już u Poli w pokoju:

(zdjęcie opublikowane za zgodą rodziców Poli)
A dla siebie popełniłam parę białych kolczyków, z białego korala i półfabrykatów stylizowanych na stare złoto:
Może wraz z nadejściem wiosny więcej będę miała więcej energii do łapania się za robotę! Pozdrawiam i zmykam robić tartę szpinakową, mniaaaaam....
poniedziałek, 15 lutego 2010
Niezorganizowanie:)
Nie mogę się coś ostatnio zorganizować kompletnie - prace moje rozłażą się w palcach, zaczynam jedną rzecz, rzucam ją dla innej... i tak niby ciągle jestem zajęta, mam trochę pomysłów, a efektów nie widać. Poza tym mój zapał rozbija się często o brak umiejętności - ostatnio sklęłam strasznie maszynę do szycia, bo nie chciała współpracować;)
Tak sobie chodzę po stronkach różnych, odwiedzam wiele inspirujących miejsc (które można w zakładkach po prawej stronie znaleźć) i takie mnie przemyślenia dopadły - kurcze, że te wspaniałe dziewczyny już mają pewne umiejętności ugruntowane, a ja tu taka początkująca, nieopierzona.... ale co tam, to będzie blog o wzlotach i upadkach (mama nadzieję, że nie za bolesnych;)) w końcu każdy tu kiedyś zaczynał:)
Żeby nie było, że jestem bezproduktywna, prezentuję kolejne zamówieniowe kolczyki (mam nadzieję, że obdarowana jest z nich zadowolona).
Zrobione z masy perłowej i koralików w ramkach. Niestety, nie mogłam zrobić zdjęć przy dziennym świetle, więc trzeba zadowolić się takimi. A tu następne; podobno spodobały się poprzednie zielone wariacje, więc zamówione zostały podobne. Nie miałam już wystarczającej ilości zielonych kuleczek szklanych, więc posłużyłam się też szklanymi, ale o nieregularnym kształcie. Wyszło co następuje (też zdjęcie ciemne, ale co zrobić - taka pora roku:)):
A tutaj zrobione na mój użytek, którymi jestem zachwycona, bardzo mi się podobają. Zrobione z kul marmurowych w moim ulubionym ostatnio kolorze:
Tak sobie chodzę po stronkach różnych, odwiedzam wiele inspirujących miejsc (które można w zakładkach po prawej stronie znaleźć) i takie mnie przemyślenia dopadły - kurcze, że te wspaniałe dziewczyny już mają pewne umiejętności ugruntowane, a ja tu taka początkująca, nieopierzona.... ale co tam, to będzie blog o wzlotach i upadkach (mama nadzieję, że nie za bolesnych;)) w końcu każdy tu kiedyś zaczynał:)
Żeby nie było, że jestem bezproduktywna, prezentuję kolejne zamówieniowe kolczyki (mam nadzieję, że obdarowana jest z nich zadowolona).
A tutaj zrobione na mój użytek, którymi jestem zachwycona, bardzo mi się podobają. Zrobione z kul marmurowych w moim ulubionym ostatnio kolorze:
Pozdrawiam wszystkich ciepło:)
niedziela, 7 lutego 2010
Zima w pełni...
... dlatego aktywność spada, wbrew mojej woli. Ale zdołałam na życzenie koleżanki wykonać dla niej kolczyki:
Kolczyki pojechały do Berlina i przy okazji wzięły udział w Nocy Muzeów. Bardzo ciekawe przeżycie, jednakże jest to raczej okazja do zajrzenia do muzeów, które mogą wydawać się interesujące i postanowienia, czy zwiedzić już kiedy indziej. Np. Muzeum Żydowskie nie jest miejscem, gdzie wystarczy spędzić 2-3 godziny - na zwiedzanie powinno się zarezerwować naprawdę cały dzień i być wypoczętym;)
Muzeum Żydowskie w Berlinie
Muzeum Kinematografii Niemieckiej w Berlinie
Muzeum Kinematografii Niemieckiej w Berlinie
Muzeum Kinematografii Niemieckiej w Berlinie
A teraz do roboty! :)))
poniedziałek, 18 stycznia 2010
Sukcesy;)
Sukces dzisiejszy: na lodogryfie przejechałam na łyżwach ponad jedno okrążenie, cały czas pracując nóżkami: lewa, prawa, lewa, prawa, bez odpoczynku:) jestem z siebie dumna, tym bardziej, że nic nie zapowiadało sukcesu: łyżwy dostałam beznadziejne, plastikowe (następnym razem biorę sznurowane) z zepsutym jednym zapięciem, inne zapięcia się odpinały co jakiś czas... Ale potem było ok, nie zaliczyłam wywrotki żadnej, więc na razie nie zrażam się do nauki.
Niektórzy terapeuci, psychologowie czy inne mądre głowy radzą, by pod koniec dnia zapisywać, jakie pozytywne rzeczy się w ciągu dnia wydarzyły. Nie wiem, dlaczego, ale zakodowało mi się, że tych pozytywów ma być pięć. Nie jestem pewna, czy tyle znajdę, ale spróbuję:
- miałam dzisiaj swój pierwszy w życiu masaż:) Trudno mi określić, czy mi się podobało, czy nie - zupełnie nowe doświadczenie. Jedno wiem na pewno - masaż dłoni jest niesamowity! Prawie odpłynęłam.
- Wspomniane łyżwy:)
- Dałam radę wstać dzisiaj wcześniej i nawet wziąć prysznic, co jak na niedzielę jest sporym sukcesem, bo zazwyczaj w niedzielę jestem rozlazła i nic mi się nie chce.
- Kopnął mnie zaszczyt i mój kot łaskawie postanowił ze mną spać tej nocy. To miłe, nawet jeśli mam świadomość, że to nie ja jestem zachętą do wspólnego wstania, tylko dodatkowy koc jakim się przykrywam. Lepsze to niż nic;)
- Zdobyłam pierwszy sezon serialu "Jak poznałem waszą matkę" (How I met your mother), żeby zobaczyć za czym tak ludzie szaleją - i powiem, że zapowiada się całkiem nieźle. Po kilku odcinkach mam ochotę na więcej, a to dobry prognostyk. Nie wiem, którą serię emituje Comedy Central, ale na pewno muszę nadgonić.
Jest pięć? Jest pięć! No proszę, udało się. A jak że blog ten miał być o moim tworzeniu rzeczy różnych - kilka zdjęć kolczyków, które popełniłam, gdy tylko dostałam w łapki pierwsze zamówione paczki z koralikami. To są moje nieśmiałe próby, więc na pewno mają niedociągnięcia, ale cóż - chciałam być kreatywna, chciałam się w to bawić, no to proszę:) A ćwiczenie podobno czyni mistrza;)
Te drewniane chyba najbardziej mi się podobają, szczególnie kolory. Zestawienie typowo jesienne:) Do rozgrzania zimowej aury w sam raz;)
czwartek, 31 grudnia 2009
Prezentacja pierwsza: kolczyki, które robiłam jako prezent gwiazdkowy. Muszę powiedzieć, że są to jedne z ładniejszych kolczyków, które wykonałam ostatnio. Im więcej się w to bawię, tym lepiej mi idzie i mam coraz więcej pomysłów, to jak samonapędzające się koło:) dopiero odkrywam opcje bloga, nie wiem jak zamieścić kilka zdjęć na raz... ale dojdę do tego:)
Może dlatego, że kolczyki robione były dla wyjątkowych osób, to same też wyszły niepowtarzalne, kto wie... Chciałabym napisać "Wesołych Świąt", ale już niestety po świętach, trzeba czekać do następnego roku... Za to jutro Sylwester - a więc Szczęśliwego Nowego Roku!
Subskrybuj:
Posty (Atom)










