Wczoraj w pięknej kawiarni Soffi w Szczecinie odbyło się spotkanie lokalnych krawcowych, co szyją z zamiłowania i dla poprawy humoru:) było tłumnie, głośno, radośnie i wesoło. Okazało się, że jest nas całkiem sporo, a dzielnica Niebuszewo okazała się jakimś zagłębiem szyciowym (pozdrowienia dla sąsiadek;)) Sprawczynią całego zamieszania była Ewelina prowadząca portal jakuszyc.pl. Co z tego będzie dalej, zobaczymy, ale takie spotkania mają jeden wielki plus - dają mocnego, motywatorskiego kopa w cztery litery! Dlatego też oddalam się teraz, aby kończyć piracką kapę na łóżko dla synka koleżanki:)
A tymczasem - kto tęskni za motylami...? WIOSNO, GDZIE JESTEŚ??
sobota, 6 kwietnia 2013
wtorek, 8 stycznia 2013
Szyjemy misie
Jakiś czas temu wzięłam udział w akcji portalu jakuszyc.pl pt. "Wędrujące książki". To było naprawdę dosyć dawno, nawet przez moment zapomniałam o tym, ale wczoraj dostałam do pracy paczkę, a w niej...
Książka "Szyjemy pluszowe misie" oraz miłe drobiazgi jak kolczyki, tasiemka o pięknym morskim kolorze oraz herbatki, które nie zostały uwiecznione na zdjęciu, ponieważ zostały w pracy, gdzie zawsze odczuwam deficyt smacznej herbaty. Miłej nadawczyni bardzo dziękuję!
Jak widać, Zojce do gustu przypadły kolczyki;) w końcu kobietą jest, a do tego księżniczką, cóż zrobić.
Sama akcja jest bardzo pomysłowa - można się zapisać na różne pozycje książkowe (każdorazowo tylko na jedną książkę), które potem krążą po Polsce. Z książki można korzystać do woli przez trzy tygodnie - przeglądać ją na wszystkie strony i inspirować się na całego. Po trzech tygodniach, na własny koszt, listem poleconym przesyłamy pozycję do następnej oczekującej w kolejce osoby. Mile widziane jest dodanie jakiś drobnych upominków:)
O akcji można przeczytać TUTAJ
Natomiast jeśli chodzi o książkę, jest bardzo sympatyczna, bo traktuje o misiach:) Jest bogato ilustrowana, instrukcje, jak misia uszyć, są przejrzyste i klarowne, do każdego etapu dołączone jest zdjęcie, na pierwszy rzut oka wydaje się, że uszycia miśka nie jest niczym trudnym. Troszkę szkoda, że wszystkie wykroje są "na jedno kopyto" i w zasadzie różnią się między sobą wykorzystanym materiałem lub wielkością, ale jak dla osoby stawiającej pierwsze kroki na polu miśkowym, to książka jest super. Plus oczywiście wykroje, dla każdego wzoru misia osobny. Nic tylko siadać i szyć!
Zdjęcia jak zwykle ostatnio kiepskiej jakości, ale co zrobić z taką aurą za oknem... Jak tylko zmajstruję miśka, to dam znać! A tymczasem - adios amigos!
Książka "Szyjemy pluszowe misie" oraz miłe drobiazgi jak kolczyki, tasiemka o pięknym morskim kolorze oraz herbatki, które nie zostały uwiecznione na zdjęciu, ponieważ zostały w pracy, gdzie zawsze odczuwam deficyt smacznej herbaty. Miłej nadawczyni bardzo dziękuję!
Jak widać, Zojce do gustu przypadły kolczyki;) w końcu kobietą jest, a do tego księżniczką, cóż zrobić.
Sama akcja jest bardzo pomysłowa - można się zapisać na różne pozycje książkowe (każdorazowo tylko na jedną książkę), które potem krążą po Polsce. Z książki można korzystać do woli przez trzy tygodnie - przeglądać ją na wszystkie strony i inspirować się na całego. Po trzech tygodniach, na własny koszt, listem poleconym przesyłamy pozycję do następnej oczekującej w kolejce osoby. Mile widziane jest dodanie jakiś drobnych upominków:)
O akcji można przeczytać TUTAJ
Natomiast jeśli chodzi o książkę, jest bardzo sympatyczna, bo traktuje o misiach:) Jest bogato ilustrowana, instrukcje, jak misia uszyć, są przejrzyste i klarowne, do każdego etapu dołączone jest zdjęcie, na pierwszy rzut oka wydaje się, że uszycia miśka nie jest niczym trudnym. Troszkę szkoda, że wszystkie wykroje są "na jedno kopyto" i w zasadzie różnią się między sobą wykorzystanym materiałem lub wielkością, ale jak dla osoby stawiającej pierwsze kroki na polu miśkowym, to książka jest super. Plus oczywiście wykroje, dla każdego wzoru misia osobny. Nic tylko siadać i szyć!
Zdjęcia jak zwykle ostatnio kiepskiej jakości, ale co zrobić z taką aurą za oknem... Jak tylko zmajstruję miśka, to dam znać! A tymczasem - adios amigos!
niedziela, 6 stycznia 2013
Hu, hu, hu!
Witam wszystkich w Nowym Roku 2013! Niech Wam się szczęści i
wiedzie, niech życie zaskakuje troszkę, niech zachwyt gości w waszym życiu:)
Ja jakoś nie mogę otrząsnąć się ze świątecznego lenistwa,
snuję się po domu, to tu, to tam i ciężko wzdycham. Muszę się jakoś na
nowe tory przestawić, znaleźć w sobie pokłady siły i energii, może to
tylko kwestia czasu.
Dzisiaj chciałabym zaprezentować, co zmajstrowałam jako
prezenty gwiazdkowe dla moich przyjaciółek. Uważam, że prezenty handmade są
zawsze najmilsze i dla obdarowującego, jak i obdarowanego. Plusem takich
prezentów jest zarówno to, że są one osobiste, jak i ekonomiczne, co tu
dużo mówić, czasy są jakie są, pieniędzy nigdy nie jest za dużo. Nie wiem, jak
wy, ale ja uważam, że prezenty gwiazdkowe powinny być symboliczne, świadczące o
tym, że pamiętamy o bliskiej osobie i chcemy jej podziękować za obecność
w naszym życiu. Naprawdę, niewiele potrzeba, aby sprawić komuś radość.
Spróbowałam wpisać się w ostatni szał na sówki różnego
rodzaju – bardzo to wdzięczne stworzenia i królują ostatnio w internecie w
najprzeróżniejszych konfiguracjach – jako kolczyki, broszki, aplikacje,
maskotki, figurki... Sów jest zatrzęsienie:)
A oto i moje sowy, które oprócz tego, że są kolorowe, są również
praktyczne!
Zdjęcia są kiepskiej jakości, cztery pierwsze były robione aparatem, ale przy sztucznym świetle, pozostałe dwa w świetle dziennym, ale komórką. Tak to jest, kiedy się robi coś na ostatnią chwilę i nie ma czasu na porządną sesję zdjęciową. Grunt, że widać sowiaste kosmetyczki!
niedziela, 11 listopada 2012
... i wąsy na przedzie:)
Wąsy opanowały internet i nie tylko, także ludzkie twarze:) co akurat mnie nie przeszkadza, wąsy, czy raczej, mężczyźnie noszący wąsy, miewają coś w sobie - ja akurat lubię męski zarost, niezgolony. Wracając do internetu i opanowywania przez wąsy ludzkiej świadomości i przestrzeni:
Wąsy noszą już maluchy:
Wąsy zaczęły funkcjonować jako ozdoba - można je nosić bez konieczności żmudnego hodowania:
wąsy na patyku
jako wisior:
Okulary
Pierścionek:)
Wąsy mogą stać się elementem wyposażenia wnętrz:
Różne zabawy z wąsem
Chusteczka - kilka wersji wąsa w jednym:
Kubeczek:
W sam raz na nadchodzące zimne dni!
Czapko-kominiarka:
Rękawiczki:
Wąsy królują na obrazkach i memach:
Oczywiście, nie może zabraknąć "kipkalma":
I kot też wąsy nosi:) no przecież.
A że wąsy mnie otaczają i podoba mi się ten motyw, to i ja uległam:) moje wąsy mogą spełniać różnorakie funkcje, ale pomyślane zostały jako breloczek do klucza. Można się nimi bawić, robić sobie śmieszne zdjęcia, na upartego można je nosić jako biżu... Moje klucze dostały dodatkową ozdobę w postaci własnoręcznie uszytej smyczy, bo denerwowało mnie noszenie jakiegoś oberwanego i prującego się paska-firmówki.
A tu zabawa aparatem, bo mam opcję "Rysunek" :)))
Niech wąs będzie z wami! Ze mną na pewno będą;) miłej niedzieli, u mnie słońce za oknem świeci, trzeba na spacer wyjść:)
wtorek, 25 września 2012
Szara sukienka
Dawno, dawno temu uszyłam sobie szarą sukienkę, już nawet nie pamiętam z jakiej Burdy. Sukienka była ok, ale wyglądałam w niej jak... zakonnica. Długo wisiała w szafie, jak wyrzut sumienia, patrząc na mnie wymownie - uszyłaś mnie, a teraz nie chcesz mnie nosić. Jakoś nigdy nie byłam chętna do poprawienia jej, bo tak wydawało mi się bez sensu - uszyłam i teraz mam to pruć...? Ale czasem tak na szczęście się zdarza, że człowiek doznaje olśnienia i żadne prucie mu niestraszne, do przodu pcha go wizja nowej odsłony sukienki! I wreszcie zakup manekina z Netto się opłacił - fajna taka rzecz, manekin, wspaniale by było mieć taki regulowany, ale jak na razie ten zdaje egzamin:)
Nie mam zdjęć sukienki przed przeróbką - musiałam ją zwęzić z tyłu na szwie, bo łopotała wokół mnie jak worek. I dół przerobiłam, sukienka się rozszerzała, a ja ostatnio lubię przylegające do ciała fatałaszki:) Jeszcze nie miałam okazji się w nią ubrać (oprócz sesji zdjęciowej;)), ale już ją lubię bardzo:)
A tu prezentacja na żywym modelu, niestety światło beznadziejne:( i wykadrowanie też pozostawia wiele do życzenia, ale już trudno, nie dorobiłam się jeszcze statywu, nie będę opisywać, jakie konstrukcje tworzyłam, żeby aparat ustawić na dobrej wysokości... a i tak mam nogi ucięte, ALE widać sukienkę i tylko to się liczy:)
czwartek, 16 sierpnia 2012
Tada tada dam!!!
Wreszcie mogę z czystą przyjemnością zaprezentować uszytą przeze mnie część garderoby, którą bez wstydu mogę nosić - spodnie haremki, uszyte wg wykroju z Burdy 7/2010. Naprawdę, naprawdę tak mi się podobają, że najchętniej z siebie bym ich nie zdejmowała:)) Materiał z żadnych tam resztek, ani wygrzebanych w second handach kuponów, tylko kupiony w normalnym sklepie z tkaninami - co rzadko mi się zdarza, bo jednak ceny czasem są powalające (za tę dzianinę zapłaciłam 73 złote, uch...), ale jest taki przyjemny i miły w dotyku, że warto było. Spodnie mają taką śmieszną zakładkę, przez co są dosyć oryginalne i ciekawe (czego oczywiście nie widać na zdjęciach, bo robione były na szybko przed powrotem z urlopu, Antoshia nie pomyślała, że można by zaprezentować ten fajny myk w spodniach, heh:)) Taka jestem z nich dumna, że aż mi się dalej chce coś szyć:) Ale to już po powrocie z Lipska:)
To może ja te spodnie pokażę:) Proszę bardzo:
To może ja te spodnie pokażę:) Proszę bardzo:
poniedziałek, 18 czerwca 2012
Popełniłam torebkę:)
Dawno mnie tu nie było (czyżbym każdego posta tak zaczynała...?), a w tzw. międzyczasie blogger wprowadził zmiany i teraz weź się dziewczyno rozeznaj co jest co.
Tak jak w tytule, popełniłam torebkę, wg tego wzoru- wielkie uznanie dla autorki tutariala za klarowne wyjaśnienie krok po kroku jak taką torebkę uszyć. Z efektu jestem zadowolona, chociaż przydałoby się jednak więcej kieszonek, ale torba jest całkiem pakowna ja na swój rozmiar. Dla tych, co lubią nosić torebki przewieszone na skos - trzeba by uszyć dłuższe paski I rada ku pamięci dla mnie: wzmacniaj materiał przy zapięciu! Bo już podszewka zdążyła się rozedrzeć:(
Subskrybuj:
Posty (Atom)

















