środa, 1 maja 2013

Pirackie zamówienie

Jakiś czas temu moja przyjaciółka złożyła u mnie zamówienie na kapę na łóżko dla swojego synka, do kompletu miały być również uszyte poszewki oraz girlanda z proporczyków (w sumie nie wiem, jak się to fachowo nazywa... może jakaś podpowiedź;)). Głównym motywem mieli być PIRACI. Arggh i butelka rumu! Nie, nie, obyło się bez rumu, natomiast nie obyło się bez lekkiego stresu, ponieważ był to mój debiut w szyciu kapy patchworkowej. Jako że początkująca jestem, wybrałam chyba sposób najłatwiejszy z możliwych - zszycie ze sobą różnokolorowych kwadratów. I tak rzecz okazała się pracochłonna, ale nie powiem, przyjemnie się to robiło:) Poniżej efekty mojej pracy. Ja uważam, że jest całkiem nieźle:)











Oczywiście, jak zwykle przy szyciu, prasowaniu, wycinaniu, wykrajaniu, robieniu zdjęć mam małego pomocnika:)





A teraz ruszam się pakować, bo jadę na urlop:) uszyłam sobie w związku z tym spodnie i woreczki na bieliznę, ale dodawanie zdjęć do tego posta wykończyło mnie psychicznie i nie robiłam zdjęć spodni... może po powrocie. Hasta luego, amigos y amigas:)



wtorek, 16 kwietnia 2013

Chcemy więcej męskich wykrojów w BURDA PL

Ledwośmy się spotkały na pierwszym szczecińskim szyciowym spotkaniu, a już okazuje się, że jest problem i można wspólnymi siłami przeprowadzić akcję petycyjno-propagandową:)

A mianowicie: chcemy naszą pozytywną energią (i waszą też!) sprawić, aby w polskiej edycji Burdy pojawiało się więcej wykrojów męskiej garderoby. Ja osobiście jeszcze nie uszyłam żadnej męskiej koszuli lub spodni, czy marynarki (przerażające...;)), ale jest wiele dziewczyn w szyciowym światku, które takich zadań się nie boją, ale zwyczajnie nie mają jak się rozmachnąć, bo męskich wykrojów jak na lekarstwo. Chcemy więc skończyć z dyskryminacją męskiej części populacji - CHCEMY WIĘCEJ MĘSKICH WYKROJÓW W BURDA PL! I nie chodzi tylko o to, że dziewczyny chcą szyć dla swoich chłopaków, braci, ojców i kolegów - szycie staje się coraz bardziej popularne, moda na szycie zatacza coraz szersze kręgi i zdarzają się też szyjący faceci - przykład BartasaDe mówi sam za siebie. No i z czego oni mają szyć, pytam się??? Ciśnie się na usta parafraza zdania, które jakiś czas temu święciło triumfy - "Jak szyć, panie premierze, jak szyć?"... :)

BartasDe - nasza twarz kampanii:)

Dlatego też, z inicjatywy Longredthread, przygotowałyśmy petycję w trzech wersjach językowych - polskiej, angielskiej i niemieckiej - którą każdy może podpisać, a potem na dodatek wysłać maila do głównego sztabu dowodzącego Burdy:) Podpiszcie - wasze mamy szyły, wasze babcie szyły, wasze siostry szyją (albo bracia, szwagrzy - szwagrowie?, kuzyni...), a wasze córki lub synowie (a co!) będą szyć! Zróbmy im prezent, tak po prostu.

Co możemy zrobić?
1. Pokaż swoje poparcie i polub nas na Facebooku a potem opowiedz o nas swoim znajomym!
2. Podpisz naszą petycję online.
3. Wyślij maila z prośbą o więcej męskich wykrojów do redakcji niemieckiej Burdy, która tworzy i zatwierdza wykroje do wszystkich edycji Burdy na świecie: burdastyle@burda.com
Przygotowaliśmy 3 wersje językowe petycji - po polsku, angielsku i niemiecku. W temacie wiadomości wpisz swoje imię i nazwisko (np Ola Kowalska - Petition) aby wiadomość nie trafiła do spamu.
4. Jeśli prowadzisz bloga albo fanpage opublikuj na nim informację o akcji "Więcej męskich wykrojów w Burda PL". Teksty petycji i banery akcji znajdziesz na Facebooku oraz na stronie: http://meskiewykroje.blogspot.com/ 
 
Akcja trwa do 31 maja 2013 roku.

Do roboty!

sobota, 6 kwietnia 2013

Szczecińskie spotkanie szyciowe:)

Wczoraj w pięknej kawiarni Soffi w Szczecinie odbyło się spotkanie lokalnych krawcowych, co szyją z zamiłowania i dla poprawy humoru:) było tłumnie, głośno, radośnie i wesoło. Okazało się, że jest nas całkiem sporo, a dzielnica Niebuszewo okazała się jakimś zagłębiem szyciowym (pozdrowienia dla sąsiadek;)) Sprawczynią całego zamieszania była Ewelina prowadząca portal jakuszyc.pl. Co z tego będzie dalej, zobaczymy, ale takie spotkania mają jeden wielki plus - dają mocnego, motywatorskiego kopa w cztery litery! Dlatego też oddalam się teraz, aby kończyć piracką kapę na łóżko dla synka koleżanki:)

A tymczasem - kto tęskni za motylami...? WIOSNO, GDZIE JESTEŚ??


wtorek, 8 stycznia 2013

Szyjemy misie

Jakiś czas temu wzięłam udział w akcji portalu jakuszyc.pl pt. "Wędrujące książki". To było naprawdę dosyć dawno, nawet przez moment zapomniałam o tym, ale wczoraj dostałam do pracy paczkę, a w niej...


Książka "Szyjemy pluszowe misie" oraz  miłe drobiazgi jak kolczyki, tasiemka o pięknym morskim kolorze oraz herbatki, które nie zostały uwiecznione na zdjęciu, ponieważ zostały w pracy, gdzie zawsze odczuwam deficyt smacznej herbaty. Miłej nadawczyni bardzo dziękuję!







Jak widać, Zojce do gustu przypadły kolczyki;) w końcu kobietą jest, a do tego księżniczką, cóż zrobić.

Sama akcja jest bardzo pomysłowa - można się zapisać na różne pozycje książkowe (każdorazowo tylko na jedną książkę), które potem krążą po Polsce. Z książki można korzystać do woli przez trzy tygodnie - przeglądać ją na wszystkie strony i inspirować się na całego. Po trzech tygodniach, na własny koszt, listem poleconym przesyłamy pozycję do następnej oczekującej w kolejce osoby. Mile widziane jest dodanie jakiś drobnych upominków:)

O akcji można przeczytać TUTAJ

Natomiast jeśli chodzi o książkę, jest bardzo sympatyczna, bo traktuje o misiach:) Jest bogato ilustrowana, instrukcje, jak misia uszyć, są przejrzyste i klarowne, do każdego etapu dołączone jest zdjęcie, na pierwszy rzut oka wydaje się, że uszycia miśka nie jest niczym trudnym. Troszkę szkoda, że wszystkie wykroje są "na jedno kopyto" i w zasadzie różnią się między sobą wykorzystanym materiałem lub wielkością, ale jak dla osoby stawiającej pierwsze kroki na polu miśkowym, to książka jest super. Plus oczywiście wykroje, dla każdego wzoru misia osobny. Nic tylko siadać i szyć!











Zdjęcia jak zwykle ostatnio kiepskiej jakości, ale co zrobić z taką aurą za oknem... Jak tylko zmajstruję miśka, to dam znać! A tymczasem - adios amigos!

niedziela, 6 stycznia 2013

Hu, hu, hu!



Witam wszystkich w Nowym Roku 2013! Niech Wam się szczęści i wiedzie, niech życie zaskakuje troszkę, niech zachwyt gości w waszym życiu:)

Ja jakoś nie mogę otrząsnąć się ze świątecznego lenistwa, snuję się po domu, to tu, to tam i ciężko wzdycham. Muszę się jakoś na nowe tory przestawić, znaleźć w sobie pokłady siły i energii, może to tylko kwestia czasu.

Dzisiaj chciałabym zaprezentować, co zmajstrowałam jako prezenty gwiazdkowe dla moich przyjaciółek. Uważam, że prezenty handmade są zawsze najmilsze i dla obdarowującego, jak i obdarowanego. Plusem takich prezentów jest zarówno to, że są one osobiste, jak i ekonomiczne, co tu dużo mówić, czasy są jakie są, pieniędzy nigdy nie jest za dużo. Nie wiem, jak wy, ale ja uważam, że prezenty gwiazdkowe powinny być symboliczne, świadczące o tym, że pamiętamy o bliskiej osobie i chcemy jej podziękować za obecność w naszym życiu. Naprawdę, niewiele potrzeba, aby sprawić komuś radość.

Spróbowałam wpisać się w ostatni szał na sówki różnego rodzaju – bardzo to wdzięczne stworzenia i królują ostatnio w internecie w najprzeróżniejszych konfiguracjach – jako kolczyki, broszki, aplikacje, maskotki, figurki... Sów jest zatrzęsienie:)

A oto i moje sowy, które oprócz tego, że są kolorowe, są również praktyczne!







Zdjęcia są kiepskiej jakości, cztery pierwsze były robione aparatem, ale przy sztucznym świetle, pozostałe dwa w świetle dziennym, ale komórką. Tak to jest, kiedy się robi coś na ostatnią chwilę i nie ma czasu na porządną sesję zdjęciową. Grunt, że widać sowiaste kosmetyczki!



niedziela, 11 listopada 2012

... i wąsy na przedzie:)

Wąsy opanowały internet i nie tylko, także ludzkie twarze:) co akurat mnie nie przeszkadza, wąsy, czy raczej, mężczyźnie noszący wąsy, miewają coś w sobie - ja akurat lubię męski zarost, niezgolony. Wracając do internetu i opanowywania przez wąsy ludzkiej świadomości i przestrzeni:

Wąsy noszą już maluchy:




Wąsy zaczęły funkcjonować jako ozdoba - można je nosić bez konieczności żmudnego hodowania:

wąsy na patyku



jako wisior:

Okulary

Pierścionek:)

Wąsy mogą stać się elementem wyposażenia wnętrz:



Różne zabawy z wąsem

Chusteczka - kilka wersji wąsa w jednym:



Kubeczek:



W sam raz na nadchodzące zimne dni!

Czapko-kominiarka:



Rękawiczki:



Wąsy królują na obrazkach i memach:




 Oczywiście, nie może zabraknąć "kipkalma":
 

I kot też wąsy nosi:) no przecież.


A że wąsy mnie otaczają i podoba mi się ten motyw, to i ja uległam:) moje wąsy mogą spełniać różnorakie funkcje, ale pomyślane zostały jako breloczek do klucza. Można się nimi bawić, robić sobie śmieszne zdjęcia, na upartego można je nosić jako biżu... Moje klucze dostały dodatkową ozdobę w postaci własnoręcznie uszytej smyczy, bo denerwowało mnie noszenie jakiegoś oberwanego i prującego się paska-firmówki.










 A tu zabawa aparatem, bo mam opcję "Rysunek" :)))



 Niech wąs będzie z wami! Ze mną na pewno będą;) miłej niedzieli, u mnie słońce za oknem świeci, trzeba na spacer wyjść:)

wtorek, 25 września 2012

Szara sukienka

Dawno, dawno temu uszyłam sobie szarą sukienkę, już nawet nie pamiętam z jakiej Burdy. Sukienka była ok, ale wyglądałam w niej jak... zakonnica. Długo wisiała w szafie, jak wyrzut sumienia, patrząc na mnie wymownie - uszyłaś mnie, a teraz nie chcesz mnie nosić. Jakoś nigdy nie byłam chętna do poprawienia jej, bo tak wydawało mi się bez sensu - uszyłam i teraz mam to pruć...? Ale czasem tak na szczęście się zdarza, że człowiek doznaje olśnienia i żadne prucie mu niestraszne, do przodu pcha go wizja nowej odsłony sukienki! I wreszcie zakup manekina z Netto się opłacił - fajna taka rzecz, manekin, wspaniale by było mieć taki regulowany, ale jak na razie ten zdaje egzamin:)

Nie mam zdjęć sukienki przed przeróbką - musiałam ją zwęzić z tyłu na szwie, bo łopotała wokół mnie jak worek. I dół przerobiłam, sukienka się rozszerzała, a ja ostatnio lubię przylegające do ciała fatałaszki:) Jeszcze nie miałam okazji się w nią ubrać (oprócz sesji zdjęciowej;)), ale już ją lubię bardzo:)




A tu prezentacja na żywym modelu, niestety światło beznadziejne:( i wykadrowanie też pozostawia wiele do życzenia, ale już trudno, nie dorobiłam się jeszcze statywu, nie będę opisywać, jakie konstrukcje tworzyłam, żeby aparat ustawić na dobrej wysokości... a i tak mam nogi ucięte, ALE widać sukienkę i tylko to się liczy:)